E.H. Shepard

Ernest Shepard is in Londen geboren op 10 december, 1879, als de zoon van een architect. Wanneer hij nog een kind was, had Ernest 2 hobbies - kijken naar de soldaten die oefenen en tekenen. Hij besloot om een carriere als kunstenaar te beginnen en werd daarvoor aangemoedigd door zijn vader. Na een speciale kunstschool bij te wonen, ging Shepard in 1897 naar de Royal Academy School als een van de jongste studenten, en won 2 geleerdheidsprijzen toen hij daar school liep.
Shepard ontmoete Florence Chaplin op de Academy en trouwde met haar in 1904. Ze hadden twee kinderen - Graham en Mary. Shepard heeft altijd gedroomd om te werken voor Punch, sinds de eerste tentoonstelling in Britanië over schetswerk. Na onsuccesvol vele keren proberen, werden er eindelijk in 1907 twee van zijn tekeningen geaccepteert in het magazijn. Langzaam aan werd er meer en meer van zijn werk geacepteert, maar hij werkte nog niet voor hen op een normale basis.

In de Eerste Wereldoorlog schreef Shepard zichzelf in bij het leger, werd gepromoot tot de rang van majoor en werd beloond met een Military Cross voor moed op het oorlogsveld. Tijdens deze jaren, zond hij grappen over de gevechten naar Punch. Kort achter zijn terugkomst van het front, werd hij uitgenodigd om mee te doen aan de Punch Editorial Table. Hij had eindelijk zijn droom doen uitkomen: werken voor Punch. Het is hier dat hij E.V. Lucas ontmoete, die hem later voorstelde aan Alan Milne.
Wanneer A.A. Milne aan E.V. Lucas vroeg of hij iemand wist die de illustratie kon doen van een aantal kinderversjes die hij zou publiceren in Punch gaf hij de naam van Shepard op. Eerst was Milne er niet echt happig op om Shepard te gebruiken, maar wanneer zijn illustraties een echt succes werden mocht Shepard alle illustraties van de Pooh boeken doen. Ondanks het succes van hun deelgenootschap hadden de 2 mannen enkel een werkrelatie en werden ze nooit goede vrienden.
Spijtig genoeg stierf Florence in 1927 en Shepard bleef voor een aantal jaar ongetrouwd tot in 1943, dan trouwde hij met Norah Carrol. Shepard stopte met een regelmatige cartoontekenaar te zijn bij Punch in 1949, maar hij bleef maandelijks tekeningen bezorgen. Hij kreeg zijn ontslag in 1953 door Malcom Muggeridge, de nieuwe redacteur.

Tijdens de rest van zijn carriere illustreerde hij nog vele boeken voor de beste auteurs van die periode, daarbij een aantal voor Kenneth Grahame. Shepard was eigenlijk de vierde tekenaar om de figuren van 'Wind in the Willows' te tekenen, maar hij was de enige dat er in slaagde om de juiste diertjes te maken die Grahame in gedachten had. Hij bleef zijn hele leven aan het werk als illustrator en hij slaagde er zelf in om zijn eigen kinderboeken te schrijven op ongeveer zijn tachtigste. Deze noemde 'Ben and Brook' (1966) en 'Betsy and Joe' (1967). Hoewel de boeken niet veel populariteit hadden, deed het Shepard veel plezier dat ze gewoon al gepubliceerd werden. Ook kleurde Shepard zijn originele tekeningen voor nieuwe edities van 'Winnie the Pooh' (1973) en 'The House at Pooh Corner' (1974). 'The Pooh Story Book', uitgegeven in 1976, bevatte nieuwe lijnen en gekleurde prenten van Shepard.
Wanneer hij 90 jaar was, schonk Ernest Shepard 300 van zijn eerste schetsen voor de Pooh tekeningen aan het Victoria en Albert Museum, waar ze werden tentoongesteld in 1969. Deze tekeningen werden sindsdien tentoongesteld in vele gallerijen in Britanië, en ook in Holland en Australië, en is nu gepubliceerd als 'The Pooh Sketch Book', uitgegeven door Brian Sibley. Ernest Shepard stierf in 1976, in het 50ste verjaardagsjaar van 'Winnie-the-Pooh'.